سانتا ماریا، مهم‌ترین نماد شهر فلورانس

بنر پرواز ایوار

اسفند ۹۵

کلیسای جامع فلورانس بر روی محوطه کلیسای جامع قدیمی‌تری وقف «سنت رِپاراتا» بنا گردید. ساخت این بنای جدید به معمار «کاخ وکیو» یعنی «آرنولفو دیکامبیو» سپرده شد. 

سفر به شهر رنسانسی فلورانس در تور ۸ روزه ایتالیا

اولین سنگ بنای کلیسای جامع فلورانس ایتالیا در سال ۱۲۹۶ گذاشته شد اما ساخت آن ۱۴۰ سال بعد به اتمام رسید. طی تاریخ پر فراز و نشیبی که کلیسای جامع فلورانس تجربه کرده است، ساختمانش محلی برای کنسول فلورانس (۱۴۳۹) و همچنین شاهد قتل «جولیانو دی پیرو دِ مدیچی» بوده است.

کلیسای «سانتا ماریا دل فیوره» که توسط «آرنولفو دیکامبیو» (Arnolfo di Cambio) طراحی شد، سومین کلیسای بزرگ جهان، بعد از «سنت پیتر» رم و «سنت پل» لندن بوده و در زمان اتمامش در قرن ۱۵ بزرگ‌ترین کلیسای اروپا محسوب می‌شد. طول این بنا ۱۵۳ متر، عرضش در قسمت صلیبی به ۹۰ متر می‌رسد و ارتفاعش از زمین تا زیر فانوس ۹۰ متر است. این ساختمان که سومین و آخرین کلیسای جامع فلورانس به شمار‌ می‌رود در سال ۱۴۱۲ به سانتا ماریا دل فیوره اهدا شده و گل لیلیوم که اشاره به این قدیسه دارد نماد شهر فلورانس نیز هست. ساختمان کلیسای جامع سانتا ماریا بر روی کلیسای جامع دوم ساخته شده که در گذشته به «سنت رِپاراتا» هدیه شده بود.

کلیسای جامع فلورانس

سبک‌های متعدد و متفاوتی که در بنا به چشم می‌خورند، نمایانگر تغییر سلیقه‌ای هستند که بین مدت شروع ساخت تا اتمام آن به وجود آمده است. اولین سنگ قسمت ورودی در ۸ سپتامبر سال ۱۲۹۶ بر اساس طراحی دیکامبیو کار شد. وی از سال ۱۲۹۶ تا ۱۳۰۲ به روی کلیسای جامع کار کرد و طراحی او شامل سه طبقه کلاسیک با سه راهروی وسیع بود.

طراحی آرنولفو به طور قابل ملاحظه‌ای متفاوت از ظاهری بود که امروزه از سازه کلیسا می‌بینیم. اگر به ضلع‌های شمالی و جنوبی ساختمان نگاه کنیم متوجه می‌شویم که چهار پنجره اول هر سمت، در قیاس با ضلع شرقی اندکی پایین‌تر، باریک‌تر و به هم نزدیک‌تر هستند. بخش شرقی طی گسترش بنا توسط «فرانچسکو تالنتی» (Francesco Talenti) که استاد ناظر آن در اواسط قرن ۱۴ بود ساخته شده است. مجسمه‌های او بعدها در سال ۱۵۸۶ به موزه تاریخی اپرا منتقل شدند زیرا دوک «فرانچسکو دِ مِدیچی» (Francesco I de' Medici ) دستور ساخت یک سر در جدید را داده بود.

کلیسای جامع فلورانس

روند ساخت کلیسا بعد از مرگ آرنولفو در سال ۱۳۱۰ کند شد و تنها بعد از آن‌که رؤسای انجمن تولیدکنندگان پشم و تاجران مسئولیت ساخت بنا را به عهده گرفتند پروژه ادامه پیدا کرد. در سال ۱۳۳۴ «جوتو» به عنوان استاد کار منصوب شد و بیشتر زمانش را وقف ساخت برج ناقوس کرد، اما سه سال بعد مرد. بعد از مرگ وی جایگاهش به «آندرئا پیزانو» سپرده شد ولی کار او تا سال ۱۳۴۸ ادامه پیدا کرد که مرگ سیاه در شهر شایع شده و جمعیت را از ۹۰,۰۰۰ به ۴۵,۰۰۰ رساند.

فرانچسکو تالنتی که از سال ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۹ به مقام استاد کار پروژه ساخت کلیسای جامع منصوب شد، برج ناقوس را تمام کرده و با همکاری «جووانی دی‌لاپو گینی» (Giovanni di Lapo Ghini) یک طراحی جدید برای بنا آماده کرد. در سال ۱۳۷۸ گنبد راهروی اصلی کلیسا کامل شده بود و راهروهای جانبی هم تا سال ۱۳۸۰ تمام شدند. روکش مرمرین و تزئینات ورودی‌های جانبی بی‌درنگ در آن زمان شروع شدند. حاصل این تلاش‌ها ورودی‌های شمالی و جنوبی بودند. دو در دیگر هم چیزی از شکوه ورودی‌های مذکور نداشتند. درب برج ناقوس در قسمت جنوبی نقش برجسته‌ای از مکتب هنری آندرئا پیزانو دارد.

کلیسای جامع فلورانس

بازدید از این گوهر ارزشمند فلورانس ایتالیا یکی از تجربه‌های گران‌قدر سفر به این شهر محسوب می‌شود. امکان رفتن به بالای گنبد و تماشای منظره ۳۶۰ درجه شهر امکان پذیر بوده اما تنها در زمان‌های مشخص شده آزاد است. موزه کلیسا در سه‌شنبه‌های اول هر ماه بسته خواهد بود.

کلیسای جامع فلورانس

سفر به شهر رنسانسی فلورانس در تور ۸ روزه ایتالیا

تورهای مرتبط

کاراکتر باقی مانده

دیدگاه ها