برج پیزا در ایتالیا، نماد کج کشور چکمه پوش - ایوار

برج کج پیزا را بیشتر بشناسید

بنر پرواز ایوار

اسفند ۹۵

برج کج پیزا را می‌توان یکی از یادگار‌های باشکوه دوره رنسانس دانست. برجی که فقط قرار بود ناقوس کلیسا را بر خود حمل کند، اما ناخواسته تبدیل به یکی از نماد‌های ملی ایتالیا شد.

سفر به شهر برج معروف کج پیزا در تورهای ایتالیا

همه‌ی انسان‌ها اشتباه می‌کنند و هیچ‌ کس کامل نیست. اشتباهی که در قرن ۱۱ میلادی رخ‌ داد، به شکل‌گیری یک برج 14,500 تنی کج انجامید. محاسبات اشتباه معمار آن بعد‌ها به نماد غرور شهر تبدیل شد اما کاش کسی که آن‌ را طراحی کرده ‌بود هم این موضوع را می‌دانست. هویت مهندس معمار اولیه‌‌ی آن هنوز یک راز باقی مانده‌ است اما اکثراً بر این گمان هستند که اولین پایه‌های برج را «بونانو پیزانو» بنیان گذاشته است. 

برج کج پیزا که در زبان ایتالیایی با نام «Torre Pendente di Pisa» شناخته می‌شود، با بیشتر معماری‌های قرون وسطی فرق‌ دارد. کج بودن این برج بر تکنیک‌های پیشرفته‌‌ی معماری آن زمان سایه نمی‌افکند بلکه می‌توان گفت که طرح این برج واقعاً فوق‌العاده است. برج کج پیزا بعد از ساختمان کلیسای جامع و تعمیدگاه، سومین ساختمان قدیمی میدان کلیسای جامع در شهر پیزا است. استفاده از ستون‌ها و طاق‌های قوسی فراوان در این سازه، نشان‌ دهنده‌ی درک عمیق دو فاکتور وزن و مقدار بار و همچنین دانش گسترده‌ی معماری ایتالیایی در آن زمان است. تنها چیزی که معمار آن در محاسبات خود نیاورده ‌بود، پی برج بود که بر‌ روی بخش متراکم و فشرده‌ی خاک رس ساخته می‌شد.

برج پیزا ایتالیا

داستان ساخت برج پیزا

ساخت برج پیزا در 9 اوت سال 1173 میلادی آغاز‌ شد. در ‌ابتدا قرار ‌بود که برج ناقوس باشد و تا ۵‌ سال هم صاف بود اما درست بعد از تکمیل طبقه سوم در سال 1178، برج شروع به کج‌ شدن کرد. شهروندان شوکه شده ‌بودند چون کجی برج کاملاً مشهود بود. پی‌ریزی برج که تنها سه ‌متر عمق داشت، بر‌ روی مخلوط رسی متراکم ساخته شده ‌بود و خاک را تحت تاثیر قرار می‌داد. وقتی ساختمان برج بالا ‌رفت، خاک رس دیگر قدرت لازم برای راست نگه ‌داشتن برج را نداشت. بنابراین وزن سازه مرتباً به پایین فشار می‌آورد تا این‌که روی ضعیف‌ترین بخش خاک تاثیر ‌گذاشت. بعد ‌از این اتفاق، ساخت آن به مدت 100‌ سال متوقف ‌شد. دولت امیدوار بود که خاک تثبیت ‌شود و قدرت لازم برای نگه‌ داشتن وزن برج را به‌ دست بیاورد. در‌ همان حین، ایتالیا درگیر جنگی وحشیانه و ویرانگر با جنوا بود.

برج پیزا ایتالیا

از ‌سر‌گیری ساخت‌ و ‌ساز

پس از آن وقفه‌ی 100‌ساله، در سال 1272 میلادی، مهندس ایتالیایی «جووانی دی سیمونه» قدم جلو گذاشت و شروع به اضافه کردن ۴ طبقه‌ی دیگر به برج کرد. در واقع تلاش او برای رفع کجی اولیه از طریق بلندتر ساختن یک طرف برج از سمت دیگر، به کجی برج افزود. دوباره در سال 1284 میلادی، ساخت و ساز متوقف شد. علت آن هم «نبرد ملوریا» بود که در آن، مردمان پیزا از جنوایی‌ها شکست خوردند. در سال 1319 میلادی، طبقه هفتم برج کامل شد. تا سال 1372 که اتاقک ناقوس برج ساخته شد، عملاً هیچ ساخت و سازی در برج انجام نشده بود. پس از آن دوباره تا قرن نوزدهم، برج به حال خود رها شد. در سال 1838 میلادی «الساندرو دلا گراردسکا»، یکی از مهندسین شناخته شده‌ی ایتالیا، در نزدیکی پی برج یک گذرگاه حفر کرد تا مردم بتوانند معماری پیچیده‌ی شالوده‌ی برج را از نزدیک ببینید. اما باز هم برج از آنی که بود کج‌تر شد. احتمالاًٌ علت آن کاهش قوام خاک اطراف پی بود. انگار قرار بود این برج ۵۵ متری برای همیشه کج باقی بماند.

برج پیزا ایتالیا

جنگ جهانی دوم

سرنوشت برج کج پیزا طی جنگ جهانی دوم شاید فقط ناشی از یک اقبال بلند و خوش شانسی باشد. این جنگ خانمان برانداز و وحشیانه که سراسر جهان را به ماتم‌کده‌ای خونین تبدیل کرده بود به ایتالیا و نزدیکی برج پیزا هم کشیده شد. وقتی سربازان آمریکایی به ایتالیا حمله کردند، به آنها دستور رسید تا تمام ساختمان‌های شهر را برای جلوگیری از خطر پنهان شدن تک‌تیر‌انداز‌های دشمن تخریب کنند. هیچ استثنایی برای این قانون وجود نداشت و در نتیجه‌ی پیشروی آمریکایی‌ها در خاک ایتالیا، صدها ساختمان با خاک یکسان شد. تنها چیزی که از نابودی برج کج پیزا جلوگیری کرد، عقب‌نشینی آمریکایی‌ها از آن قانون بود که ضرورت تخریب ابنیه تاریخی کشور را لغو می‌کرد.

برج پیزا ایتالیا

مقاوم‌سازی برج

در سال 1964 میلادی، ایتالیا برای جلوگیری از واژگون شدن برج، درخواست کمک کرد. البته به دلیل اهمیت این ساختمان در صنعت توریسم شهر پیزا، دولت می‌خواست که برج همچنان کج باقی بماند. در نهایت تیمی از مهندسان و مورخان در «آزور» واقع در کشور پرتغال، گرد هم آمدند تا چاره‌ای برای این مساله پیدا کنند. آنها تصمیم گرفتند به عنوان یک راه‌حل موقت فعلاً یک وزنه تعادل از جنس سرب و به وزن 800 تن بر آن نصب کنند. در سال 1987 میلادی، اعلام شد که برج کج پیزا به همراه کل میدان کلیسای جامع، میراث جهانی یونسکو است. در سال 1990، برج کج پیزا به روی بازدید عمومی بسته شد. ناقوس‌ها را از آن جدا کردند و از قلاب‌هایی برای ثابت نگه داشتن برج استفاده شد.

در سال 2001 دوباره بازدید عمومی از برج کج پیزا برای توریست‌ها آزاد شد. حالا دیگر برج هم مقاوم است هم ایمن. رفتن به بالاترین نقطه‌ی برج تبدیل به محبوب‌ترین فعالیت توریستی شده است. با دانستن سرنوشت پر فراز‌و‌نشیب این برج و از سر گذراندن شرایط نامساعد، به سختی می‌توان نسبت به آن هیجان‌زده نشد.


سفر به شهر برج معروف کج پیزا در تورهای ایتالیا

تورهای مرتبط

کاراکتر باقی مانده

دیدگاه ها