قوانین عجیب کره جنوبی؛ از پوشاندن دهان تا نظافت اجباری مدارس

قوانین عجیب کره جنوبی، از نظافت دانش آموزشی تا سربازی اجباری سوپراستارها، شما را شگفت زده خواهد کرد.

کره جنوبی، شبه‌جزیره‌ای است که با سرعتی سرسام‌آور از یک کشور جنگ‌زده و فقیر به یکی از قطب‌های تکنولوژی و فرهنگی جهان تبدیل شد. اما در پسِ نورهای نئونی سئول، برج‌های سربه‌فلک‌کشیده سامسونگ و زرق‌وبرق موزیک ویدئوهای کی‌پاپ، جامعه‌ای عمیقاً سنتی و پایبند به اصول کنفوسیوسی نهفته است. برای گردشگران و علاقه‌مندانی که رؤیای رزرو تور کره جنوبی را در سر دارند، این کشور گاهی شبیه به سیاره‌ای دیگر است؛ جایی که مدرنیته و سنت در تضادی آشکار اما مسالمت‌آمیز با هم زندگی می‌کنند. دانستن قوانین نانوشته و آداب و رسوم خاص کره‌ای‌ها، شما را از موقعیت‌های شرم‌آور و حتی جریمه‌های سنگین نجات می‌دهد. 

قوانین عجیب کره جنوبی برای مردان

مردان در کره جنوبی تحت فشار دوگانه‌ای هستند؛ از یک سو باید نان‌آور و محافظ خانواده به سبک سنتی باشند و از سوی دیگر باید با استانداردهای زیبایی و مد مدرن همگام شوند. 

کابوس سربازی

قانون سربازی در کره جنوبی یکی از سخت‌ترین و بحث‌برانگیزترین قوانین جهان است. به دلیل تنش دائمی با همسایه شمالی، تمامی مردان کره جنوبی که از نظر جسمی و روانی سالم هستند، باید بین سنین ۱۸ تا ۲۸ سالگی، حدود ۱۸ تا ۲۱ ماه از جوانی خود را در ارتش خدمت کنند. هیچ راه فراری وجود ندارد. حتی سوپراستارهای جهانی کیپاپ مانند اعضای گروه BTS یا بازیگران برنده اسکار هم باید سرهای خود را بتراشند و لباس خاکی بپوشند. فرار از سربازی یا تلاش برای گرفتن معافیت جعلی، خیانت به وطن تلقی می‌شود و مجازات آن زندان و طرد ابدی از جامعه است. 

آرایش مردانه

در حالی که در بسیاری از نقاط جهان، آرایش کردن مردان همچنان یک تابوی فرهنگی یا رفتاری غیرمعمول محسوب می‌شود، در کره جنوبی ورق کاملاً برگشته است. اینجا، رسیدگی به پوست و استفاده از لوازم آرایشی برای مردان نه‌تنها پذیرفته شده، بلکه به «هنجار زیبایی» و ضرورت اجتماعی تبدیل شده است. مردان جوان کره‌ای پیشگامان جهانی در مصرف محصولات مراقبت از پوست و آرایشی هستند. در سئول، پسری که پوستی صاف، درخشان  و ابروهایی مرتب نداشته باشد، عملاً در میدان رقابت‌های سخت کاری و عاطفی عقب می‌ماند.

قوانین عجیب کره جنوبی برای زنان

زنان در جامعه کره با استانداردها و پارادوکس‌های عجیبی روبه‌رو هستند که بر هر جنبه‌ای از زندگی‌شان، از لباس پوشیدن تا رفتار در ملاءعام، سایه افکنده است. 

پوشش زنان

یکی از عجیب‌ترین قوانین فرهنگی مد در کره، معیارهای متناقض پوشش است. زنان کره‌ای آزادند که دامن‌ها و شلوارک‌های بسیار کوتاه بپوشند؛ این کار کاملاً عادی و مد روز محسوب می‌شود. اما در مقابل، لباس‌های باز، تابویی بزرگ و نشانه بی‌بندوباری است. حتی در گرمای تابستان، زنان روی تاپ‌های خود تی‌شرت می‌پوشند.

خندیدن با دهان پوشیده

اگر پای تماشای سریال‌های کره‌ای نشسته باشید یا به این کشور سفر کنید، احتمالاً متوجه عادت رفتاری خاصی در میان زنان شده‌اید؛ آن‌ها هنگام خندیدن، به‌سرعت دست خود را جلوی دهانشان می‌گیرند. این حرکت ظریف، ریشه در آداب‌ورسوم کنفوسیوسی کهن دارد که در آن خویشتن‌داری و وقار، از فضیلت‌های اصلی زنان شمرده می‌شد. در گذشته، باز کردن دهان به پهنای صورت و نشان دادن دندان‌ها یا لثه هنگام خنده، رفتاری «غیرزنانه» تلقی می‌شد.

جراحی پلاستیک

در کره جنوبی فشار اجتماعی برای زیبا بودن آن‌قدر شدید است که جراحی پلاستیک، به‌خصوص عمل‌هایی مثل «پلک دوتایی» و زاویه دادن به فک، رازی پنهان محسوب نمی‌شود، بلکه بخشی عادی و روتین از مسیر بلوغ و ورود به دنیای بزرگسالان است. بسیاری از نوجوانان کره‌ای در آستانه فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، روی تخت جراحی هم «شروعی تازه» دارند؛ چراکه والدین این عمل را همان‌قدر برای آینده ضروری می‌دانند که کلاس زبان یا تقویتی؛ آن‌ها هزینه جراحی را به‌عنوان هدیه‌ای برای افزایش «شانس موفقیت» شغلی و اجتماعی به فرزندان می‌دهند. 

قوانین عجیب کره جنوبی در مدارس

مدارس کره جنوبی شبیه پادگان‌های آموزشی هستند که هدفشان تولید دانش‌آموزان نخبه و مطیع است. رقابت درسی در اینجا بی‌رحمانه است. 

ساعات شبانه در هگووان

در حالی که دانش‌آموزان سایر کشورها بعد از مدرسه به تفریح یا استراحت می‌پردازند، دانش‌آموزان کره‌ای تازه «شیفت دوم» خود را شروع می‌کنند. آن‌ها مستقیماً به آموزشگاه‌های خصوصی فشرده به نام «هگووان» (Hagwon) می‌روند و تا ساعت ۱۰ یا ۱۱ شب درس می‌خوانند. دولت مجبور شد قانونی تصویب کند که فعالیت این مؤسسات را بعد از ساعت ۱۰ شب ممنوع کند تا بچه‌ها بتوانند بخوابند؛ اما هنوز هم برخی کلاس‌های زیرزمینی دایر هستند. این فشار باعث شده نوجوانان کره‌ای کم‌خواب‌ترین نوجوانان جهان باشند.

نظافت دانش آموزشی

در مدارس کره، مفهومی به نام سرایدار برای تمیز کردن کلاس وجود ندارد؛ خود دانش‌آموزان مسئول نظافت هستند. هر روز نوبت گروهی است که بعد از کلاس بمانند، زمین را جارو کنند، تی بکشند، تخته را پاک کنند و حتی سرویس‌های بهداشتی را بشویند. این کار برای آموزش فروتنی، مسئولیت‌پذیری و احترام به محیط عمومی انجام می‌شود.

ممنوعیت قرار عاشقانه

بسیاری از مدارس (حتی مدارس مختلط) قوانین سفت و سختی دارند که دانش‌آموزان را از داشتن رابطه عاشقانه منع می‌کند تا تمرکزشان فقط روی درس باشد. گرفتن دست جنس مخالف در محیط مدرسه ممکن است منجر به تنبیه شود.

قانون کفش های داخلی

به محض ورود به ساختمان مدرسه، دانش‌آموزان باید کفش‌های خیابانی خود را در کمد مخصوص بگذارند و «کفش‌های داخلی» یا دمپایی‌های سفید و نرم بپوشند. راه رفتن با کفش بیرون روی کفپوش تمیز مدرسه، تخلفی بزرگ است.

قوانین عجیب کره جنوبی در ازدواج

ازدواج در کره جنوبی هنوز هم تحت تأثیر ارزش‌های کنفوسیوسی است و فراتر از پیوند دو قلب، پیوند دو طایفه و وضعیت اقتصادی محسوب می‌شود.

خرافات طالع بینی

بسیاری از خانواده‌های کره‌ای قبل از رضایت به ازدواج، طالع و سال تولد زوجین را بررسی می‌کنند. باورهای خرافی نقش مهمی دارد؛ مثلاً زنانی که در سال «اسب» متولد شده‌اند، بدشگون تلقی می‌شوند و معتقدند که به شوهرشان مسلط خواهند شد؛ بنابراین برخی مردان از ازدواج با آن‌ها پرهیز می‌کنند. همچنین اختلاف سنی ۴ سال بین زوجین بسیار خوش‌یمن و ایده‌آل تلقی می‌شود.

مراسم خصوصی

علاوه بر مراسم عروسی مدرن با لباس سفید، زوج‌ها یک مراسم سنتی خصوصی به نام «په‌بک» (Paebaek) هم دارند که فقط با حضور خانواده درجه یک برگزار می‌شود. در این مراسم، والدین داماد به سمت دامن بلند عروس خرما و شاه‌بلوط پرتاب می‌کنند؛ عروس باید سعی کند آن‌ها را با دامنش بگیرد. تعداد میوه‌هایی که می‌گیرد، پیش‌بینی می‌کند که آن‌ها صاحب چند فرزند پسر (خرما) و دختر (شاه‌بلوط) خواهند شد.

مهمان های اجاره ای

آبرو و وجهه اجتماعی در کره جنوبی همه چیز است. اگر خانواده‌ای احساس کند تعداد مهمان‌های سمت آن‌ها در عروسی کم است و ممکن است در برابر خانواده طرف مقابل تحقیر شوند، به‌راحتی می‌توانند از شرکت‌های خدماتی، «مهمان» اجاره کنند. این افراد با لباس شیک می‌آیند، لبخند می‌زنند، عکس می‌گیرند و وانمود می‌کنند که دوست دوران دانشگاه یا همکار دور عروس یا داماد هستند!

قوانین عجیب کره جنوبی برای گردشگران

کره جنوبی کشوری فوق‌العاده امن و مدرن برای سفر است؛ اما کدهای رفتاری پیچیده‌ای دارد که نادیده گرفتن آن‌ها می‌تواند شما را به یک توریست بی‌ملاحظه تبدیل کند. 

سکوت مطلق در مترو

سیستم حمل‌ونقل عمومی کره، به‌ویژه مترو، مکانی برای سکوت است. بلند حرف زدن با تلفن یا با همراهتان، بسیار ناپسند است. اکثر مردم سرشان در گوشی است و اگر لازم باشد با تلفن حرف بزنند، پچ‌پچ می‌کنند. اگر بلند بخندید یا صحبت کنید، ممکن است یک پیرمرد یا پیرزنی کره‌ای به شما تذکری تند بدهد.

احترام سر میز غذا

اگر با یک گروه کره‌ای غذا می‌خورید، هیچ‌کس حق ندارد قاشق خود را بردارد و شروع به خوردن کند، مگر اینکه مسن‌ترین فرد سر میز شروع کرده باشد. همچنین اگر بزرگتر به شما نوشیدنی تعارف کرد، باید لیوان را با دو دست بگیرید و هنگام نوشیدن، روی خود را کمی برگردانید تا مستقیم جلوی او ننوشید؛ این اوج ادب است.

تفکیک زباله

سیستم بازیافت زباله در کره یکی از پیچیده‌ترین‌ها در جهان است؛ شما نمی‌توانید هر چیزی را در هر سطلی بیاندازید. باقی‌مانده غذا باید در کیسه‌های مخصوص زرد رنگ جدا شود تا خوراک دام شود. پلاستیک، کاغذ، شیشه و قوطی فلزی هر کدام سطل جدا دارند. اگر در اقامتگاه‌های Airbnb هستید، حتماً قوانین تفکیک را بپرسید، وگرنه جریمه می‌شوید. سطل زباله عمومی در خیابان‌ها به ندرت پیدا می‌شود، پس آماده باشید زباله‌تان را تا هتل حمل کنید.

پوشیدن لباس ممنوع

حمام‌های عمومی کره‌ای یا «جیم‌جیل‌بنگ» (Jimjilbang) مکان‌هایی ۲۴ ساعته برای استراحت و تفریح هستند؛ اما برای توریست‌ها ممکن است شوکه‌کننده باشند. در قسمت حمام و حوضچه‌های آب گرم (که زنانه و مردانه جداست)، پوشیدن مایو، لباس زیر یا حتی حوله ممنوع است. شما باید کاملاً برهنه باشید. اگر سعی کنید با مایو وارد آب شوید، با برخورد تند سایرین و مسئولین مواجه می‌شوید؛ چون معتقدند لباس آلوده است و آب را کثیف می‌کند.

نه به انعام، بله به تعارف

در رستوران‌ها، کافه‌ها و تاکسی‌های کره، فرهنگ انعام وجود ندارد و حتی ممکن است توهین‌آمیز باشد؛ انگار که دارید صدقه می‌دهید. خدمات خوب وظیفه آن‌هاست. اما «تعارف» وجود دارد؛ اگر کسی به شما هدیه‌ای داد، مؤدبانه است که بار اول و دوم رد کنید و بار سوم با تواضع بپذیرید.

ممنوعیت تنها غذا خوردن

هنوز هم بسیاری از رستوران‌های سنتی (به‌ویژه کبابی‌ها یا رستوران‌های دیگ داغ/Hotpot) از پذیرش مشتری تنها خودداری می‌کنند. منوی آن‌ها طوری تنظیم شده که حداقل سفارش باید برای ۲ نفر باشد. اگر تنها بروید، ممکن است مؤدبانه (یا گاهی صریح) به شما بگویند جا ندارند یا باید پول دو نفر را بدهید.

با افزایش تعداد مجردها و زندگی‌های تک‌نفره، اصطلاح جدیدی به نام «هونباپ» (Honbap - ترکیب کلمات «تنها» و «غذا») شکل گرفته است. رستوران‌های جدیدی با باجه‌های تک‌نفره (که رویشان پرده دارد تا کسی شما را نبیند) افتتاح شده‌اند تا افرادی که تنها غذا می‌خورند، احساس خجالت نکنند. 

قوانین عجیب کره جنوبی در محل کار

فرهنگ کار در کره جنوبی که به آن «K-Work Culture» می‌گویند، ترکیبی از سلسله‌مراتب نظامی و فداکاری افراطی است.

خروج قبل از رئیس ممنوع

یکی از قوانین نانوشته اما مقدس در شرکت‌های کره‌ای این است که کارمندان نباید قبل از رئیسشان محل کار را ترک کنند. حتی اگر ساعت کاری تمام شده باشد و کار خاصی نداشته باشند، بلند شدن و رفتن درحالی‌که مدیر هنوز پشت میز نشسته، بی‌ادبی و نشانه عدم تعهد تلقی می‌شود. 

خوابیدن روی میز کار

برعکس بسیاری از کشورها که چرت زدن در محل کار نشانه تنبلی است، در کره جنوبی چرت زدن کوتاه پشت میز (Inemuri) گاهی نشانه سخت‌کوشی تفسیر می‌شود؛ یعنی کارمند آنقدر کار کرده که از خستگی بیهوش شده است! البته این نباید تبدیل به خواب عمیق شود.

سن و مقام

سیستم ارشدیت در محیط کار بسیار پررنگ است. کارمندان جدید (Hoobae) باید احترام مطلق به کارمندان قدیمی‌تر (Sunbae) بگذارند؛ حتی اگر اختلاف سنی کمی داشته باشند. این احترام شامل نوع صحبت کردن (استفاده از زبان رسمی)، تعظیم کردن و اطاعت از دستورات است.

مهمانی های کاری

یکی از قوانین نانوشته اما اجباری برای مردان شاغل، شرکت در مهمانی‌های شام کاری (Hoesik) است. در این گردهمایی‌ها که معمولاً شامل خوردن کباب کره‌ای و نوشیدن مقدار زیادی سوجو است، کارمندان باید با رئیس خود همراهی کنند. رد کردن دعوت رئیس برای نوشیدن، بی‌احترامی بزرگ تلقی می‌شود و می‌تواند آینده شغلی فرد را به خطر بیاندازد. مردان کره‌ای اغلب مجبورند تا دیروقت بنوشند و صبح روز بعد با وجود خماری سر کار حاضر شوند.

قوانین عجیب کره جنوبی برای سن و سال

سن در کره جنوبی فقط یک عدد نیست، بلکه تعیین‌کننده جایگاه اجتماعی و نحوه تعامل با دیگران است. سیستم محاسبه سن در این کشور تا همین اواخر منحصر‌به‌فرد بود.

سن کره ای

تا قبل از ژوئن ۲۰۲۳، کره‌ای‌ها از «سن کره‌ای» استفاده می‌کردند. طبق این سیستم، نوزاد به محض تولد «یک ساله» محسوب می‌شد (چون زمان جنینی را حساب می‌کردند). علاوه بر این، همه مردم در روز اول ژانویه (سال نو) یک سال به سنشان اضافه می‌شد، نه در روز تولد واقعی‌شان! یعنی نوزادی که در ۳۱ دسامبر متولد می‌شد، فردای آن روز (۱ ژانویه) دو ساله می‌شد؛ در حالی که فقط ۲ روزش بود! اگرچه قانون رسماً تغییر کرده است تا با سیستم بین‌المللی هماهنگ شود، اما در مکالمات روزمره مردم هنوز عادت دارند سن کره‌ای خود را بگویند.

اولین سؤال

در فرهنگ غرب پرسیدن سن در اولین برخورد بی‌ادبی است؛ اما در کره جنوبی این یکی از اولین سؤالاتی است که پرسیده می‌شود. دلیلش فضولی نیست؛ آن‌ها نیاز دارند سن دقیق شما را بدانند تا بفهمند باید با چه لحنی (رسمی یا دوستانه) با شما صحبت کنند و چه کسی در جایگاه «ارشد» قرار دارد.

قوانین عجیب کره جنوبی در حمل و نقل

علاوه بر سکوت در مترو، قوانین نانوشته دیگری هم در سیستم حمل‌ونقل کره وجود دارد که رعایت آن‌ها نشانه تمدن است.

رنگ تاکسی

رنگ تاکسی‌ها در کره معنا دارد. تاکسی‌های نارنجی یا نقره‌ای تاکسی‌های معمولی و ارزان‌تر هستند. تاکسی‌های مشکی که علامت زرد دارند، تاکسی‌های لوکس (Deluxe) محسوب می‌شوند؛ رانندگان این تاکسی‌ها با‌تجربه‌ترند، خدمات بهتری می‌دهند و معمولاً زبان انگلیسی بلدند؛ اما کرایه آن‌ها گران‌تر است. اگر عجله دارید و بودجه محدود، حواستان باشد دستتان را برای تاکسی مشکی بلند نکنید.

بارداری پنهان

صندلی‌های صورتی مترو مخصوص زنان باردار است. اما چون بارداری در ماه‌های اول مشخص نیست، دولت نشان‌هایی صورتی رنگ به زنان باردار می‌دهد که به کیفشان آویزان کنند. این نشان به بقیه می‌فهماند که این خانم باردار است و باید صندلی را به او بدهند؛ حتی اگر شکمش معلوم نباشد. نشستن روی صندلی صورتی برای مردان، حتی اگر خالی باشد، یک تابوی اجتماعی بزرگ است.

سوار نکردن مسافر

اگرچه از نظر قانونی رانندگان تاکسی حق ندارند مسافر را رد کنند، اما در ساعات پایانی شب (مخصوصاً بعد از ۱۱ شب که مترو تعطیل می‌شود)، بسیاری از رانندگان شیشه را پایین می‌کشند و مقصد شما را می‌پرسند. اگر مسیرتان کوتاه باشد یا در جهت دلخواهشان نباشد، به‌راحتی گاز می‌دهند و می‌روند! این پدیده آنقدر رایج است که اپلیکیشن‌هایی مثل Kakao T گزینه‌هایی برای پرداخت کرایه بیشتر جهت ترغیب راننده دارند.

ساعات سرخ

بین ساعت ۱۱ شب تا ۲ صبح، تاکسی‌ها کمیاب می‌شوند و رقابت برای گرفتن آن‌ها شدید است. در این ساعات، دیدن مردمی که وسط خیابان می‌دوند تا زودتر از بقیه دستگیره در تاکسی را بگیرند، عادی است. قانون جنگل حاکم است؛ هر کس سریع‌تر سوار شد، برنده است.

سفر بین شهری

برخی تاکسی‌ها فقط مجوز فعالیت در محدوده سئول را دارند. اگر بخواهید به شهرهای اطراف بروید، ممکن است راننده از بردن شما امتناع کند یا درخواست کرایه دو برابر (بدون تاکسی‌متر) داشته باشد که البته غیرقانونی است، اما رایج.

قوانین عجیب کره جنوبی برای گمینگ

کره جنوبی پایتخت ورزش‌های الکترونیک (E-sports) و اینترنت پرسرعت جهان است، اما فضای آنلاین قوانین خاص خودش را دارد.

قانون سیندرلا

تا سال ۲۰۲۱، قانونی به نام «قانون سیندرلا» وجود داشت که بازی‌های آنلاین را برای کودکان زیر ۱۶ سال بین ساعت ۱۲ شب تا ۶ صبح مسدود می‌کرد تا جلوی اعتیاد به گیمینگ را بگیرد. اگرچه این قانون لغو شده، اما سیستم‌های نظارتی جدیدی جایگزین شده است که به والدین اجازه می‌دهد ساعات بازی فرزندانشان را کنترل کنند.

هویت واقعی آنلاین

برای عضویت در اکثر وب‌سایت‌های کره‌ای، خرید آنلاین یا بازی کردن، باید «شماره شناسایی واقعی» خود را وارد کنید. ناشناس بودن در فضای مجازی کره بسیار سخت است و این کار برای جلوگیری از جرایم سایبری و کامنت‌های حساسیت‌برانگیز انجام می‌شود.

قوانین عجیب کره جنوبی برای آپارتمان نشینی

زندگی در مجتمع‌های مسکونی متراکم سئول آداب خاصی دارد که فراتر از قوانین مکتوب است و عدم رعایت آن‌ها می‌تواند به جنگ همسایه‌ها ختم شود.

سیستم مدیریت پسماند

در سیستم مدیریت پسماند کره جنوبی، تفکیک زباله یک هنر دقیق و یک الزام قانونی سفت‌وسخت است. شما نمی‌توانید زباله‌هایتان را در هر کیسه پلاستیکی مشکی یا معمولی بریزید؛ بلکه باید کیسه‌های رسمی را که قیمتشان شامل هزینه دفع و بازیافت است، از فروشگاه‌های محلی تهیه کنید. هر منطقه شهرداری (Gu) رنگ و طرح مخصوص به خود را دارد و اگر از کیسه منطقه همجوار استفاده کنید، زباله شما جمع‌آوری نخواهد شد. بیرون گذاشتن زباله در ساعت غیرمجاز هم می‌تواند منجر به ردیابی فرد خاطی از طریق دوربین‌های مداربسته (CCTV) و صدور جریمه‌های مالی سنگین شود که گاهی تا یک میلیون وون هم می‌رسد.

جابجایی با نردبان

اگر قصد اسباب‌کشی در کره را دارید، باید منتظر دیدن صحنه‌ای باشید که شبیه عملیات نجات اضطراری است. به دلیل باریک بودن راهروها، کوچک بودن آسانسورها و حساسیت شدید مدیریت ساختمان روی خراشیده شدن دیوارها، استفاده از آسانسور برای حمل وسایل بزرگ تقریباً ممنوع است. در عوض، شرکت‌های باربری از نردبان‌های هیدرولیکی عظیم معروف به «نردبان آسمان» (Sky Ladder) استفاده می‌کنند که مستقیماً به پنجره یا تراس آپارتمان متصل می‌شود. تماشای بالا رفتن پیانو، یخچال سایدبای‌ساید و مبلمان سنگین که با طناب روی یک کفه فلزی بسته شده‌اند و تا طبقه بیستم یا بیست‌وپنجم بالا می‌روند، برای گردشگران دلهره‌آور اما برای شهروندان سئول یک روتین روزانه است. 

ساعات سکوت حمام

در فرهنگ آپارتمان‌نشینی کره، سروصدای بین طبقات، یکی از حساس‌ترین موضوعات همسایگی است. در برخی آپارتمان‌های قدیمی‌تر یا حتی مجتمع‌های جدید با عایق‌بندی نامناسب، قوانین نانوشته اما سخت‌گیرانه‌ای حاکم است. یکی از عجیب‌ترین این قوانین، محدودیت استفاده از حمام و سیستم لوله‌کشی در ساعات پایانی شب است. دوش گرفتن، سیفون کشیدن‌های مکرر و به‌ویژه روشن کردن ماشین لباسشویی بعد از ساعت ۱۰ شب، بی‌احترامی بزرگ به همسایه طبقه پایین تلقی می‌شود. نقض این حریم صوتی می‌تواند به شکایت رسمی به مدیریت ساختمان، چسباندن یادداشت‌های اعتراضی روی درب منزل و در موارد حادتر، به درگیری‌های حقوقی منجر شود. 

قوانین عجیب کره جنوبی برای نوشیدن

نوشیدن بخش جدایی‌ناپذیر تعاملات اجتماعی در کره است و قوانین آن به اندازه مراسم چای ژاپن پیچیده است.

لیوان پر

در جمع دوستانه یا کاری، پر کردن لیوان خودتان نشانه خودخواهی و بدشانسی است. شما باید منتظر بمانید تا بغل‌دستی‌تان لیوان شما را پر کند و شما هم متقابلاً لیوان او را پر کنید. اگر لیوان کسی خالی ماند، یعنی به او بی‌توجهی شده است.

روی برگرداندن

وقتی در حضور فردی مسن‌تر یا مافوق هستید، نباید مستقیم در صورت او نگاه کنید و بنوشید. باید کمی تنه خود را کج کنید، دستتان را جلوی دهان و لیوان بگیرید و آرام بنوشید. این نشان‌دهنده فروتنی شماست.

دو دستی گرفتن

وقتی کسی برایتان نوشیدنی می‌ریزد، باید لیوان را با دو دست نگه دارید (یا دست چپ را زیر آرنج راست بگیرید) تا احترام نشان دهید. همین قانون موقع ریختن نوشیدنی برای دیگران (مخصوصاً بزرگترها) صادق است. ریختن نوشیدنی با یک دست برای بزرگتر، بی‌ادبی محض است.

قوانین عجیب خالکوبی در کره جنوبی

درحالی‌که دیدن جوانان با تتوهای کوچک و مد روز در خیابان‌های سئول عادی شده، قوانین و نگاه سنتی به خالکوبی در کره جنوبی هنوز بسیار پیچیده و متناقض است.

شغل غیرقانونی

در کره جنوبی، انجام عمل تتو (خالکوبی) یک «عمل پزشکی» محسوب می‌شود. این یعنی طبق قانون، فقط پزشکان دارای مجوز رسمی می‌توانند تتو بزنند. از آنجا که تقریباً هیچ پزشکی وقت خود را صرف تتو زدن نمی‌کند، هزاران تتو آرتیست ماهر کره‌ای عملاً در فضایی غیرقانونی و زیرزمینی فعالیت می‌کنند. اگرچه پلیس معمولاً به استودیوهای مخفی آن‌ها حمله نمی‌کند، اما آن‌ها نمی‌توانند تابلو داشته باشند یا تبلیغات رسمی کنند.

ممنوعیت در مکان های عمومی

داشتن تتو بزرگ و نمایان هنوز هم با انگ اجتماعی همراه است؛ زیرا در گذشته نماد گروه‌های تبهکار بود. در بسیاری از استخرها، باشگاه‌های ورزشی و حمام‌های عمومی، ورود افراد با تتوهای بزرگ ممنوع است یا از آن‌ها خواسته می‌شود روی تتوهای خود را با چسب یا لباس شنای پوشیده بپوشانند تا باعث ترس دیگران نشوند.

سانسور در تلویزیون

اگر دقت کرده باشید، در برنامه‌های تلویزیونی کره، روی بازو یا گردن سلبریتی‌هایی که تتو دارند، با نوار چسب رنگ پوست یا افکت شطرنجی پوشانده می‌شود. نمایش تتو در رسانه ملی هنوز هم نامناسب تلقی می‌شود.

باورهای خرافی کره جنوبی

زندگی مدرن کره‌ای‌ها هنوز با رشته‌هایی از خرافات باستانی گره خورده است که بر تصمیمات روزمره تأثیر می‌گذارد.

چهار نحس

در کره جنوبی، عدد ۴ به دلیل تلفظش (Sa) که با واژه چینی به معنای «مرگ» یکسان است، هاله‌ای سنگین از بدشگونی دارد. این پدیده که تترافوبیا نامیده می‌شود، تنها به دکمه‌های آسانسور محدود نمی‌شود؛ جایی که حرف 'F' جایگزین عدد ۴ شده است یا طبقات از ۳ مستقیماً به ۵ می‌روند. تأثیر این باور خرافی حتی به بازار املاک و مستغلات نیز نفوذ کرده است؛ به‌طوری که آپارتمان‌های واقع در طبقه چهارم گاهی ارزان‌تر قیمت‌گذاری می‌شوند یا سخت‌تر به فروش می‌رسند.

در چیدمان هدایا، دسته‌بندی میوه‌ها یا سرویس‌های غذاخوری، کره‌ای‌ها به‌شدت از گروه‌های چهارتایی پرهیز می‌کنند؛ چراکه هدیه دادن چهار شاخه گل یا چهار تکه شیرینی، نوعی آرزوی مرگ یا بدیمنی برای گیرنده تلقی می‌شود. این حساسیت در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی به اوج خود می‌رسد و تقریباً غیرممکن است اتاقی با شماره ۴ پیدا کنید.

پنکه مرگبار

یکی از عجیب‌ترین و منحصر‌به‌فردترین افسانه‌های شهری کره جنوبی، باور به «مرگ با پنکه» (Fan Death) است. میلیون‌ها کره‌ای معتقدند که روشن ماندن پنکه در اتاقی با در و پنجره بسته، منجر به مرگ در خواب می‌شود. این ترس چنان جدی است که تولیدکنندگان لوازم خانگی در کره مجبور شده‌اند تمامی پنکه‌ها را مجهز به تایمر خاموشی خودکار بسازند تا خیال خریداران راحت باشد.

خواب خوک

در‌حالی‌که در بسیاری از فرهنگ‌ها خوک نماد کثیفی یا ناپاکی است، در فرهنگ کره این حیوان مقدس‌ترین نشانه برای ثروت بادآورده محسوب می‌شود. اگر شب خواب خوک ببینید، به‌ویژه خوکی که وارد خانه می‌شود یا به شما می‌چسبد، صبح روز بعد خریدن بلیط بخت‌آزمایی (Lotto) یک واجب نانوشته است! خوک در قدیم نماد رفاه بود؛ زیرا همه چیز می‌خورد و به سرعت رشد می‌کرد.

نکته جالب‌تر اینجاست که مردم معتقدند اگر خواب خوک دیدید، نباید تا زمان خرید بلیط یا بدست آوردن پول، آن را برای کسی تعریف کنید؛ زیرا با بازگو کردن خواب، شانس و انرژی آن از بین می‌رود یا به شنونده منتقل می‌شود. حتی گاهی افراد خواب‌های خوب خود را به دوستان یا اعضای خانواده «می‌فروشند» تا شانس ثروتمند شدن را به آن‌ها هدیه دهند.

گروه خونی

در کره جنوبی، سؤال «گروه خونی‌ت چیه؟» به اندازه «اسمت چیه؟» رایج است. آن‌ها معتقدند گروه خونی شخصیت افراد را تعیین می‌کند. مثلاً گروه A خجالتی و منظم، گروه B خودخواه و پرشور، گروه O اجتماعی و رهبر، و گروه AB عجیب و غیرقابل پیش‌بینی هستند. این باور در دوستیابی و حتی استخدام تأثیر دارد.